FrontPage

GESCHIEDENIS

NEUROWETENSCHAP

NEUROMARKETING

KOOPMIJ

BOEK NEUROMARKETING

MARKETING

ETHIEK

TOEKOMST

HERSENEN

De hersenen van een volwassenen wegen ongeveer anderhalve kilo en bevatten zo’n 100 miljard hersencellen die met elkaar in verbinding staan. Een vijfde van de totale hoeveelheid bloed stroomt voortduren door het hoofd om zuurstof en glucose te brengen op de plaatsen van hersenactiviteit.

In de bovenstaande figuur staan de hersenfuncties weergegeven. (BRON: Ale Smidts, Kijken in het brein, 2005)

HERSENFUNCTIES

Ieder deel van de hersenen is gespecialiseerd in een andere functie.

Onderstaand staan alle functies zoals ook in figuur 1 te zien weergegeven:

• Visueel associatiegebied (het visueel waarnemingsvermogen)
• Gebied van Broca (het produceren van gesproken taal.)
• Frontale Cortex (het abstract denken en problemen oplossen)
• Temporale Cortex (het onthouden van feiten)
• Gebied van Wernicke (het begrijpen van taal)
• Motorische Cortex (het besturen van de ledematen)

Al deze hersenfuncties kunnen met de moderne beeldvormende technieken, de neuro-imaging-technieken gemeten  worden. Met behulp van deze technieken kan er gemeten worden waar en wanneer er hersenactiviteit plaats vindt bij de uitvoering van een bepaalde taak.[1]

KLEINE HERSENEN                                                                                                                                                                                                                                                                               

De kleine hersenen zijn net een miniatuurweergave van de hersenen. Ze zijn betrokken bij het complexe patroon van zenuwprikkels die nodig zijn voor soepele, gecoördineerde en evenwichtige bewegingen. Veel bewegingsaspecten worden onbewust gecontroleerd, vooral dankzij uw kleine hersenen. Hier worden ook de programma’s voor aangeleerde bewegingspatronen gecoördineerd, bijvoorbeeld de volgende van bewegingen bij een golfslag.

GROTE HERSENEN                                                                                                                                                                                                                                                                            

De buitenste delen van de hersenen heten samen de grote hersenen oftewel het cerebrum. Hier bevindt zich het bewustzijn. Ook spelen zich hier de vaardigheden af die uniek zijn voor de mens, zoals spraakvermogen, logica en zelfbewustzijn. De grote hersenen zijn verdeeld in de linker- en rechterhelft. Elke helft is weer verdeeld in vier kwabben.

HERSENSTAM                                                                                                                                                                                                                                                                                          

Dit deel van de hersenen werkt het hardst. Elke seconde van de dag regelt en controleert de hersenstam 100en onbewuste processen die u in leven houden. Alle inkomende en uitgaande zenuwprikkels moeten door dit gebied passeren. Dit gebied zorgt voor een groot deel ook voor de automatische verwerking van de zenuwprikkels.                                              

De hersenstam bestaat onder andere uit de middenhersenen, het verlengde merg en de netvormige formatie. Elk deel reguleert andere lichaamsfuncties. De hersenstam is ook de plek waar de zenuwvezels van beide kanten van het lichaam elkaar kruisen om contact te maken met de tegenoverliggende zenuw: de linkerkant van het lichaam wordt bestuurd door de rechterkant van de hersenen en andersom.

De FORNIX is een baan van witte stof die de hippocampus met de hypothalamus verbindt.

De THALAMUS is het centrum van de hersenen waar alle informatie wordt verwerkt en geintegreerd. Het geeft indien nodig informatie dooraan de hogere structuren.

Het SEPTUM PELLUCIDEM verbindt de fornix met de brug tussen de twee hersenhelften, de hersenbalk.

De HYPOTHALAMUS is een structuur ter grootte van een pinda die de verbinding vormt tussen de hersenen en het hormoonstelsel van het lichaam.

De HIPPOCAMPUS heeft zijn naam te danken aan de gelijkenis met een zeepaardje. De hippocampus speelt een rol bij het geheugen, het aanleren van nieuwe vaardigheden en herkenning.

De PARAHIPPOCAMPALE GYRUS bevindt zich onder de hippocampus en helpt bij het veranderen in het uiten van gevoelens.

De AMANDELKERN is betrokken bij het uiten van emoties, agressief gedrag en het verwerken van emotionele ervaringen.

Het CORPUS MAMMILLARE of tepelvormige lichaam is een kleine massa grijze stof in de basis van de hypothalamus. Het geeft informatie door tussen de fornix en de thalamus.

De GYRUS CINGULI is een deel van de grote hersenen. Wetenschappers weten dagt het een deel is van het limbisch systeem, maar de precieze functie is onbekend.

De linkerhersenhelft speelt een dominante rol bij logica, wiskunde en taal en de rechterhersenhelft speelt een dominante rol bij emoties en kunst. Associatieve en primaire motorische schors zijn de delen die samenwerken om schrijfbewegingen voort te brengen.

LINKER AUDITIEVE SCHORS                                                                                                                                                                                                                                                

De linker auditieve schors analyseert de signalen uit het rechteroor.

Het spraakcentrum van Wernicke stelt u in staat om woorden te combineren, zodat zinnen betekenis krijgen. Ook kunt u hiermee wiskundige berekeningen uitvoeren.

Het spraakcentrum van Wernicke stelt u in staat om woorden te combineren, zodat zinnen betekenis krijgen. Ook kunt u hiermee wiskundige berekeningen uitvoeren.

RECHTER VISIUELE SCHORS                                                                                                                                                                                                                                                          

De rechter visuele schors is het deel waar informatie uit de linkerkant van de ruimte wordt geanalyseerd. Als u tv-kijkt, ziet u met elk oog beide helften van het scherm, maar alleen de dingen die aan de linkerkant gebeuren, kunt u met die deel van de hersenen ‘zien’.

Het ruimtelijke integrerende deel verwerkt informatie over de plek waar dingen zich bevinden in een ruimte.

De associatieve en primaire sensorische schors werken samen om u te laten weten welk voorwerp u vasthoudt.

De prefrontale schors is betrokken bij diverse functies, zoals plannen en vooruitkijken.[2]